Pierwszy tydzień zwolnienia minął mi na nic nie robieniu – przedsmak tego, jak rozgwiżdżę się na emeryturze. Np. miałam czytać jedną książkę dziennie, tymczasem przez tydzień nie przeczytałam  nawet jednej,… i  dalej można by w tym stylu. 

Mam za to moc refleksji.

Przyjechała do mnie córka z rodziną.Wnuk po raz pierwszy w życiu spał w namiocie:

Za miesiąc kończy 6 lat, tradycyjnie dostał ode mnie kostium (na Allegro miały być wszystkie kolory, ale jak przyszło co do czego, to do wyboru by czerwony i czarny):

A ja patrząc na niego zaczęłam się zastanawiać, kiedy ludzie sobie uświadomią, że polska szkoła przestała być kompatybilna z resztą świata (nie tylko Europą).Tomek kończy właśnie drugą klasę i w wieku sześciu lat ma opanowany program, który polskie dziecko ma zgodnie z programem, opanować w wieku lat dziewięciu (a i to nie koniecznie, zważywszy na efektywność polskiej szkoły). Wnuczę płynnie czyta, dość sprawnie formułuje wypowiedzi na piśmie (to jeszcze nie są wypracowania, ale już powiązane ze sobą w jedną całość zdania), mnoży, dzieli itp. I co najważniejsze, widać że jest w szkole nauczony, by te zdobyte umiejętności traktować jako narzędzia, a nie wartość samą w sobie – teraz studiuje historię Stanów.

Inna sprawa, że jest skazany na bycie dobrym z matematyki. 

Jak już spojrzałam uważniej na ogród, zauważyłam że nagle, po kilku latach. dość obficie zakwitł bez:

I ciągle jeszcze, z morza bzu na czas kwitnięcia wylania się rododendron:

Patrząc wstecz na ten tydzień, to moim jedynym osiągnięciem jest samodzielne odkrycie, jak prowadzić drugiej nitki w enterlacu, tak by nie trzeba było jej ciąć. Opisałam to na moim drutowym blogu.

Ciekawe czasy. Jeszcze nie przetrawiłam powstania nad Wisłą słowiańskiej jogi, jak przeczytałam, że na Placu Konstytucji otworzono katolicką kawiarnię – sama nie wiem: może warto pójść sprawdzić czym się różni katolicka herbata od ateistycznej?

Nie wiem co musi się stać, by przebiło tak wysoko postawioną poprzeczkę. 

Jedyny sposób by przetrwać, to się wyłączyć. Mnie się udało w dość radykalny, ale skuteczny sposób:

Wszystko wskazuje na to, że dalszego ciągu nie będzie. I dobrze, bo strach chorować. Właśnie moja znajoma dowiedziała się, że tam gdzie się leczy, kończą się limity na onkokontrole i zaplanowane na czerwiec sprawdzenie, musi przełożyć na wrzesień. A to dopiero forpoczta zapowiadanych zmian.

Ostatnim rzutem na taśmę poszłam do JCC na spotkanie z Aleksandrą Domańską – bardzo mi się podobały jej obie książki (Ulica cioci Oli i Lament). Szkoda, że przechodzą bez echa.

Teraz mam zamiar czytać książki, robić na drutach:

 i oglądać seriale Netfixa

Tyle, że te polecane, okazują się kichą. Targetem Trzynastu powodów jest gimbaza. Po Affair, drugim serialem z którego nie uciekłam po 20 minutach, okazała się Ania z Zielonego wzgórza.