Boli. Tydzień po wyrwaniu zęba i dalej boli. Czułam się tak podle, że przełożyłam chemię. I tak ten tydzień w plecy, bo bolało. Następny tydzień w plecy, bo chemia.

A jak nie przestanie już boleć? Bo nie boli zębodół (tam mam zagojoną już ranę, szybko poszło, bo mam sporo szwów), a w klatce piersiowej. Na pytanie, czy to coś pozębowego, odpowiedziałby tomograf, ale opisu w tym tygodniu nie było i nie jest powiedziane, że będzie w przyszłym. Wszystko przez brak radiologów.

Dzieci zajęły jednoznaczne stanowisko. Synek dowiedział się od dr. Google, że to refluks po antybiotyku, córka udzieliła wsparcia na Whatsappie: Słuchaj mama. Przylatuję do Polski 18 grudnia. Do tego czasu grzecznie siedź na pupie i nie choruj.

Dobrze, że przynajmniej ciotkom mogę się pożalić, że czuję się jak skazaniec w celi śmierci. Wiadomo, że wyrok już wydany, tylko nie znam daty egzekucji. Argumentu, że wszyscy jesteśmy w tej samej sytuacji nie przyjmuję: jednak jest zasadnicza różnica, czy jest się na spacerniaku, czy w celi. Jak boli, to się siedzi już w celi.

Na szczęście parę osób mnie odwiedziło. Dzięki Joannie realizacja projektu „wyrwanie zęba” została sprawnie połączona z projektem „oddajemy autko do zakładu” . Z Andrzejem obgadałam wstępnie temat „wywiadu” – o tym, że to mit, że gdy trwoga, ucieka się do Boga (czytam teraz Gomorę Obirka i Nowaka). Dorota przerobiła 7 kg pomidorów na zimowe zupy pomidorowe.

Mnie samej siły starczyło na zrobienie nawozu ze skórek bananów.

Ale tak trochę bez przekonania, przecież w tym jest huk chemii.

Misiokocyk prawie już skończony, Głupie panny też powinnam w tym tygodniu skończyć. Kolejny projekt będzie z Malabrigo Rios: dwie czapki, jasna w ciemny wzór, i ciemna w jasny.

Nie mam już więcej projektów na wełnianej liście. Coś tam wprawdzie chodzi mi po głowie, ale poczekam na tomograf. Mogę się za to pochwalić Pająkiem: W tym tygodniu rozegrałam 50 partii, z czego 48 wygrałam!

dobry film

Spółka rodzinna – pierwszy film Wernera Herzoga, który mi się spodobał.

Bohaterem filmu jest właściciel firmy, oferującej możliwość wynajęcia członka rodziny, np. tatusia, który kiedyś tam poszedł w siną dal, a którego dziś dorastające dziecko chciałoby poznać (w taką rolę wciela się bohater firmy) czy jednorazowego „zastępstwa”, gdy z góry wiadomo, że na ślubie córki zdecydowanie lepiej wypadnie zamówiony na ten dzień tatuś abstynent, a nie alkoholik.

Życie komplikuje realizacje zamówień … Inaczej nie byłoby filmu

Ile warte jest ludzkie życie? – film oparty na faktach.

Po zamachu w 2001 roku firmom lotniczym groziło bankructwo. Aby temu zapobiec, Kongres uchwalił spec ustawę, zgodnie z którą roszczenia rodzin miały zostatać zaspokojone ze specjalnego funduszu. Film opowiada historię człowieka, który podjął się zadania rozdysponowania tego funduszu.

O tym, że nawet uczciwy i sprawiedliwy nie da rady światu. Czyli o tym, co zawsze.